Matematyka cz. II
Wydział Inżynierii
Materiałowej i Ceramiki
Kurs zaawansowany
Semestr II
dr Jerzy Stochel
Def.XIII..1.
Równaniem różniczkowym zwyczajnym pierwszego rzędu nazywany równanie
![]()
![]()
![]()
![]()
Rozwiązaniem
równania
nazywamy funkcję
taką , że spełnia równanie (13.1) tzn :
a)
![]()
![]()
b)
![]()
Z punktu widzenia analizy matematycznej można zadać następujące pytania :
(i)
czy istnieje przynajmniej jedno rozwiązanie ? Przy jakich
założeniach o
i funkcji
?
(ii) ile istnieje takich różnych rozwiązań ?
(iii)
czy zagadnienie to i jego rozwiązania można przedłużyć poza
zbiór
?
My w dalszych rozważaniach ograniczymy się tylko do odpowiedzi na pierwsze pytanie , a dokładniej do konstrukcji rozwiązań pewnych typów równań różniczkowych zwyczajnych pierwszego rzędu . Już sama konstrukcja tych rozwiązań rodzi szereg problemów i wymaga pewnej wiedzy matematycznej . Rozwiązywaniem dalszych problemów nie będziemy się zajmować . Zainteresowanych odsyłam do dowolnych podręczników dotyczących równań różniczkowych .
Równania różniczkowe , w
szczególności zwyczajne maja olbrzymie znaczenie przy opisywaniu otaczającej
nas rzeczywistości . Wszyscy wiemy , że pochodna
oznacza w sensie
fizycznym prędkość a
zmianie położenia w
czasie . Nietrudno sobie więc wyobrazić , że równanie
może opisywać pewne
prawo fizyczne w którym np.
oznacza ciśnienie
ropy w rurociągu na
-tym kilometrze , a
prędkość zmiany tego
ciśnienia .Użytkownika rurociągu będą interesowały wartości extremalne
ciśnienia
.Umożliwi mu to takie skonstruowanie takiego rurociągu (przy
zminimalizowaniu ceny pracy i materiałów ), by nie nastąpiła implozja i eksplozja
rurociągu podczas jego eksploatacji . Jak niebawem zobaczymy , rozwiązania
równań różniczkowych będą często podawane w tzw. postaci uwikłanej , czyli
niejawnej . Mimo to matematycy i z tym problemem sobie poradzili . W dalszej
części wykładu poznamy jak szukać extremów funkcji uwikłanych (podanych w
postaci niejawnej ) . Po drodze pojawią się także inne problemy , które będą
wymagały poznania przez nas kolejnych działów matematyki . Dla naszych potrzeb
poznamy tylko konieczne elementy tych działów wiedzy matematycznej . Żartem
mówiąc ropa w rurze uświadomi nam jak wiele wiedzy matematycznej trzeba
posiąść, by wiedzieć z czego tę rurę
należy zrobić.
Poniższe twierdzenia podamy bez dowodów
Tw.XIII.1. [Peano]
(1)
(2) ![]()
(4)
ciągła
(3) ![]()
![]()
(5)
![]()
Wówczas układ równań
{
posiada co najmniej jedno rozwiązanie w
zbiorze
gdzie
.
Układ równań (13.2) z powyższego twierdzenia nazywamy zagadnieniem rozwiązania równania różniczkowego z warunkiem początkowym .
Równanie
jest szczególnym przypadkiem równania
,
a konkretnie
.
Ponieważ w naszych dalszych rozwiązaniach będziemy używać funkcji praktycznie wszędzie ciągłych , założenie Twierdzenia Peano będą z „natury” spełnione . Problem istnienia rozwiązania układów typu (13.2) automatycznie będzie rozwiązany . Pozostanie dla nas praktyczny problem : jak one wyglądają ?! I temu zagadnieniu będzie poświęcona dalsza część wykładu .
Omówimy teraz kategorię równań różniczkowych zwyczajnych pierwszego rzędu nazywaną równaniami różniczkowymi o zmiennych rozdzielnych . Nazwa ta pochodzi od techniki rozwiązywania tego typu równań .
Def . XIV.1.
Równanie
nazywamy równaniem o
zmiennych rozdzielonych wtedy i tylko wtedy , gdy jest ono równoważne (po
elementarnych przekształceniach) równania typu ;
(14.1)
gdzie p ,q są funkcjami jednej zmiennej .
Konstrukcja XIV.1
Skonstruujemy teraz rozwiązanie równań (14.1 ) . Równanie to jest równoważne następującemu równaniu ;
![]()
i dalej
.
Całkując teraz obie strony otrzymamy równanie ;
(14.2)
.
Równanie
(14.2) jest już rozwiązaniem wyjściowego równania (występującego często w tzw.
postaci uwikłanej ). ![]()
Przykład XIV .1.
Rozważmy równanie
(14.3)
.
Po elementarnym przekształceniu otrzymamy :
![]()
.
Całkując stronami otrzymujemy ;
(14.4)
.
Policzmy lewą
całkę . Zastosujemy podstawienie
. Wówczas
i otrzymujemy
.
Licząc prawa całkę
zastosujemy podobne podstawienie
. Wówczas
oraz
.
Ostateczne równanie (14.4) przyjmuje postać
![]()
gdzie
.
A więc
rozwiązaniem równania (14.3) jest funkcja
spełniająca równanie
uwikłane
![]()
Często trudno zauważyć wprost , że równanie różniczkowe jest równaniem o zmiennych rozdzielonych . Ale jeśli umiejętnie zastosuje się właściwe podstawienie , okazuje się , że otrzymujemy równanie różniczkowe o zmiennych rozdzielonych . My zaprezentujemy tylko dwa typy najbardziej standardowych podstawień ;
a) podstawienie liniowe ,
b) podstawienie jednorodne .
Omówimy najpierw podstawienie liniowe .
Konstrukcja XIV.2
Podstawienie liniowe stosujemy wówczas , gdy równanie daje się sprowadzić do postaci
(14.5) ![]()
gdzie
,
.
Wówczas stosujemy podstawienie liniowe
.
Różniczkując stronami otrzymamy :
![]()
i w efekcie wyliczymy ;
.
Podstawiając powyższe do równania (14.5) otrzymamy ;
![]()
i po przekształceniu ;
o
ile ![]()
lub
gdy
.
W obu przypadkach otrzymujemy równanie o zmiennych rozdzielonych .
Zilustrujmy teraz zastosowanie podstawienia liniowego na przykładzie :
Przykład XIV.2.
Rozważmy równanie :
(14.6) ![]()
Zastosujemy podstawienie liniowe :
.
Wówczas
![]()
i otrzymujemy
.
Podstawiając powyższe do równania (14.6) otrzymujemy :
![]()
a następnie
![]()
i
![]()
i ostatecznie
![]()
oraz
.
Całkując stronami otrzymujemy
.
Dla policzenia
prawej całki zastosujemy podstawienie
.
Ponieważ
![]()
więc
![]()
i w efekcie
.
Ale
![]()
i
![]()
Więc spełniony jest układ :

Rozwiązując go mamy
i dalej
.
A więc po scałkowaniu i po powrocie do wyjściowych oznaczeń otrzymamy :

Czyli ostatecznie rozwiązanie równania (14.6) ma następującą postać uwikłaną :
![]()
gdzie
.